PRIVE Sauna AKWA

Wellness voor lichaam en geest

De Sint-Martinuskerk van Everberg


Het oudste, nu nog bestaande gedeelte van de kerk van Everberg is de toren,  waarvan sommige delen onderaan teruggaan tot omstreeks 1200. 

Kerk van Everberg (Kortenberg) in het kaartboek van het Sint-Janshospitaal 1711De kerk van Everberg (Eversberghen) in het kaartboek (Chaerte Figurative) van het Sint-Janshospitaal 1711

In de 16de eeuw kwamen er het koor bij in laatgotiek met Brabantse steunberen. De noordelijke kruisbeuk met de Onze-Lieve-Vrouwkapel dateert ook uit die periode. 

In de 17de eeuw werd het bovenste gedeelte van de toren herbouwd. En in 1714 kwam er een nieuwe sacristie bij. De Sint-Hubertuskapel, de zuidelijke kruisbeuk, werd in 1720 gebouwd in opdracht van de tweede Prins de Rubempré. Hij was erfelijk opperjachtmeester van het hertogdom Brabant. Vandaar de speciale devotie voor Sint-Hubertus, de patroonheilige der jagers. 



Plan van J.-B. De Ronde van bestaande toestand kerk Everberggrondplan kerk Everberg toestand 1773 door J.-B. De Ronde

In 1773 waren er plannen van J.B. De Ronde voor de vergroting van de  kerk. Deze werden echter nooit uitgevoerd. 






Kerk EverbergKerk Everberg na de verbouwing

De kerk was in de 19de eeuw in zeer slechte toestand. De echtgenote van Graaf Louis de Mérode, Léonie de Rochechouart-Mortemart, en aldus de  schoonzuster van Graaf Amaury de Merode,  stelde in 1881 71.000 BF ter beschikking om de restauratie van de kerk mogelijk te maken.  In 1893 was de nieuwe kerk klaar. De (verbouwings)werken werden uitgevoerd onder leiding van de architecten Hendrik Beyaert  en Paul Hankar. 

De titel van Sint-Martinuskerk verwijst naar de oudste kerken van de streek. De aanvulling met St.-Ludovicus werd in 1890 door kardinaal Goossens toegestaan omwille van de financiële tussenkomst van de familie de Merode bij de restauratie van de kerk en ook als herinnering aan graaf Louis de Merode. 

In het koor bevindt zich de grafsteen van de eerste Prins de Rubempré (+1707), ridder van het Gulden Vlies en opperjachtmeester van Brabant. Hier zijn ook glasramen uit het atelier van Jean-Baptiste Capronnier met de wapenschilden van de Merode en Arenberg te bewonderen.  

Sint-Martinus kerk van Everberg 2018

De voorbehouden plaatsen van de Prinsen de Merode kunnen rechtstreeks van buiten de kerk bereikt worden. Ze geven een direct zicht op het hoofdaltaar. Hier is ook de schoorsteenmantel met het wapenschild de Merode. De Prinsen de Rubempré hadden het recht van het eerste wijwater, wat tot processen aanleiding gaf.

Na het Tweede Vaticaans Concilie werd de Sint-Hubertuskapel (of de leeuwenkuil) de voorbehouden plaats. Hier ligt de grafsteen van de tweede Prins de Rubempré (+ 1743), ridder van de Orde van het Gulden Vlies en bouwer van deze kapel. Opvallend is de leuze ‘Hongrie et pour cause Rubempré’.  Zowel de families de Croy als de Rubempré beweerden af te stammen van de Hongaarse koningen, vandaar de leuze. Wit en rood zijn de kleuren van de koningen van Hongarije en niet toevallig van de families de Croy en de Rubempré.